"Адпаўзаць" ад Масквы: ці скарыстаецца Лукашэнка магчымасцю? Меркаванне

— Лукашэнку варта было б хаця б паступова дыстанцыявацца ад Пуціна, ад Масквы, ад вайны і ад усяго, што робіць Расія. Тым больш цяпер: ёсць рашэнне пра спецтрыбунал, у Расіі праблемы — і эканамічныя, і на фронце. Яны ўжо каторы год спрабуюць захапіць невялікія гарады, нясуць вялікія страты, а сур’ёзных поспехаў няма.

Пры гэтым у Лукашэнкі, падобна, адкрываюцца і нейкія кантакты з амерыканцамі: Грэм прыязджае, перадае віншаванні ад Коўла, сам Лукашэнка перадае праз яго пажаданні Трампу. Здаецца, момант даволі зручны, каб хаця б крыху "адпаўзаць" ад Масквы. Чаму ён гэтым не карыстаецца? — спытаў рэдактар Еўрарадыё Зміцер Лукашук у гісторыка Аляксандра Фрыдмана.

— А ці ёсць у яго такая магчымасць? — адказвае пытаннем на пытанне палітычны аглядальнік у эфіры Еўрарадыё.

— Жаданне, магчыма, і ёсць — заставацца як мага далей ад вайны, пры гэтым карыстаючыся тымі эканамічнымі магчымасцямі, якія дае расійская ваенная эканоміка. Але галоўнае пытанне — ці дазволяць яму гэта зрабіць.

Я думаю, што расійскі бок вельмі ўпэўнена кантралюе сітуацыю і добра бачыць, што адбываецца. І ў той момант, калі з боку Лукашэнкі пачнуцца нейкія крокі, якія Масква палічыць непажаданымі, гэтыя працэсы вельмі хутка будуць спыненыя або скарэктаваныя, — упэўнены эксперт.

А ці хоча сам Лукашэнка нешта змяняць, "адпаўзаць" кудысьці? У Фрыдмана наконт гэтага вялікія сумневы.

— Я не ўпэўнены, што ён увогуле хоча цалкам выйсці з гэтай залежнасці. Навошта? Усё ж такі ад Масквы ён атрымлівае вельмі многае. І сама Расія яму блізкая ва ўсіх сэнсах.

Яго стаўленне да расійскіх уладаў таксама адпаведнае: гэта яго саюзнікі, яго найбліжэйшае палітычнае атачэнне. Адносіны паміж імі могуць быць складанымі і не заўсёды простымі, але тым не менш гэта людзі, з якімі ён звязаны.

І нават калі б ён сапраўды паспрабаваў аддаляцца ад Масквы, галоўнае пытанне застаецца тым жа: хто б яму гэта дазволіў? — пытаецца Аляксандр Фрыдман.