Як я галасаваў на выбарах у КР 4-га склікання. Асабісты досвед
Тэхнічны бок пытання і крыху рэфлексіі напрыканцы / Коллаж Euroradio
12 траўня 2026 года пасля адбіцця доўгай, масіраванай хакерскай DDoS-атакі запрацавала платформа для галасавання ў Каардынацыйную раду 4-га склікання.
Журналіст Еўрарадыё Максім Камерэр узяў удзел у галасаванні і апісаў гэты працэс.
Працэдура галасавання аказалася вельмі простай. Для гэтага патрэбны пашпарт: сіні — дзяржаўны або чырвоны — Новай Беларусі.
Я выкарыстаў сіні пашпарт. ID Новай Беларусі я пакуль не абзавёўся.
Усталяваў мабільны дадатак SVAE Peera. Для ўладальнікаў iPhone — спасылка, для Android — спасылка.
Устаноўка не заняла шмат часу, праграма папрасіла прыдумаць PIN-код, а таксама папрасіла дакумент.
Але перад галасаваннем я паспрабаваў падмануць сістэму верыфікацыі асобы.
Я раздрукаваў фота свайго пашпарта, падрыхтаваў беларускія правы кіроўцы, польскі пашпарт для падарожжаў (такая сіняя кніжачка з арлом), карту побыту ў Польшчы і, уласна, сам сіні пашпарт Беларусі.
Па чарзе я паспрабаваў “скарміць” усе гэтыя дакументы сістэме верыфікацыі.
Усе яны былі адхілены сістэмай.
Сфатаграфаваўшы апошнюю старонку свайго сіняга пашпарта Беларусі, я адправіў фота сістэме. Яна папрасіла мяне зрабіць сэлфі. Праверка асобы заняла некалькі хвілін.
Вось і ўсё, фармальнасці ззаду, прыступаем да галасавання.
Старонка для галасавання выглядае простай і зразумелай, трэба толькі выбраць фракцыю і націснуць кнопку “Галасаваць”. Пры жаданні можна разгарнуць больш інфармацыі пра кожны спісак і яго ўдзельнікаў.
Усё, справа зроблена. Можна пераправерыць свой голас. На момант напісання матэрыялу ў мяне не атрымалася гэтага зрабіць, верагодна, праз збой сістэмы, якая працягвае падвяргацца хакерскай атацы.
Чаму я ўзяў удзел у галасаванні. Крыху рэфлексіі
Я галасаваў на выбарах у КР у 2024 годзе, калі яшчэ быў у Беларусі. У мяне не было страху, бо я давяраю таму, што робіць Павел Лібер.
У мяне няма нейкіх вялікіх чаканняў ад КР. Але, назіраючы за выбарчай кампаніяй, разбіраючыся ў праграмах блокаў, я трэніраваўся ў дэмакратыі. Я аналізаваў, уважліва чытаў, слухаў і глядзеў дэбаты.
Я з азартам назіраў за развіццём падзей вакол правайдара Sumsub, глядзеў пазачарговае пасяджэнне выбарчай камісіі, дзе Павел Лібер і іншыя члены абмяркоўвалі крызіс за некалькі гадзін да старту галасавання.
Я назіраў за рэакцыямі ў сацсетках, чытаў бульбасрачы, паглыбляўся ў меркаванні беларусаў.
Адным словам, вучыўся дэмакратыі і электаральным працэдурам. Каб аднойчы прымяніць гэты досвед у Свабоднай Беларусі.